ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΛΙΝΔΟΥ

Το κτιριακό συγκρότημα στο οποίο στεγάζεται το Εκκλησιαστικό Μουσείο της Λίνδου αποτελείται από τρία κτίσματα με διαφορετική διαμόρφωση και ιστορία. Πρόκειται για τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου, το πρόσκτισμα που ακουμπά στην βόρεια πλευρά του ναού καθώς και τμήμα του παλαιού Δημοτικού Σχολείου.

Ο ναός της Παναγίας είναι χτισμένος σύμφωνα με τον τύπο του ελεύθερου σταυρού με τρούλο και η ανέγερσή του τοποθετείται μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα ή και παλαιότερα. Κατά την ανέγερση του ναού και την διαμόρφωση του αύλειου χώρου αξιοποιήθηκαν παλαιότερα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη (βωμός, μαρμάρινος θρόνος κ.α.). Μεταγενέστερος του κυρίως ναού είναι ο πρόναός του, κατασκευασμένος κατά την περίοδο της Ιπποτοκρατίας από τον Μεγάλο Μάγιστρο Pierre D’ Aubusson, όπως υποδηλώνεται από το οικόσημό του στην νότια πλευρά του προνάου, όπου και υψώνεται το παλαιό κωδωνοστάσιο. Νοτιοδυτικά του ναού έχει ανεγερθεί αυτοτελές, πυργοειδές κωδωνοστάσιο που δεσπόζει στο γραφικό οικισμό. Ενδιαφέροντα στοιχεία για τις συνθήκες ανέγερσης και αγιογράφησης (18ου αι.) του κατάγραφου ναού διασώζονται έως τις μέρες μας και μέσω της προφορικής παράδοσης.

Στην βόρεια πλευρά του ναού υπάρχει ακανόνιστης κάτοψης πρόσκτισμα, στο οποίο σήμερα παρουσιάζεται η μόνιμη έκθεση του Εκκλησιαστικού Μουσείου. Όπως προκύπτει από την επιγραφή στον ανατολικό τοίχο του κτίσματος ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως νεκρικό παρεκκλήσιο και ήταν τόπος ταφής επίσημων προσώπων. Από τον τρόπο κατασκευής και επεξεργασίας των λαξευμένων λίθων των τόξων φαίνεται ότι το κτίσμα αρχικά ήταν περίστωο και ότι αργότερα κτίστηκαν τα ανοίγματα από τις τοξοστοιχίες και διαμορφώθηκαν τα σημερινά ανοίγματα που η κατασκευή τους ανάγεται στον 17ο αιώνα.

Βορειοανατολικά της εκκλησίας βρίσκεται το κτίριο του παλαιού δημοτικού σχολείου του οικισμού, του πρώτου ελληνικού σχολείου της Ρόδου. Σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες το σχολείο ήταν σε λειτουργία έως την εποχή του μεσοπολέμου (σχολική χρονιά 1932-1933). Τα τελευταία χρόνια λειτουργούσε ως χώρος κοινωνικών εκδηλώσεων και επιμόρφωσης στον πρώτο όροφο, ενώ το ισόγειο τμήμα του φαίνεται να αποτελούσε βοηθητικό χώρο του ενοριακού ναού. Σήμερα λειτουργεί ως αίθουσα πολυμέσων και σκευοφυλάκιο του Εκκλησιαστικού Μουσείου Λίνδου.